Van Sandick Wapen
Het Van Sandick wapen is een achtspakig rood rad in zilver. Mogelijke toevoegingen zijn onder meer adelaars en een helm, aanziend en gekroond, met het rad van het schild, gevleugeld, als helmteken.
De oudst bekende voerder is Johan van Sandick (IIIb), volgens zijn zegel dd. 26 mei 1656 (zie de collectie Muschart bij het Centraal Bureau voor Genealogie). Het hebben van een wapen was geen verdienste, doch veeleer een vereiste voor iedereen die ambtshalve te zegelen had. De kleuren verschijnen eerst in het wapen van Jorrephaes (IVa) en Cornelis van Sandick (IIIb7), op een wapenbord uit 1706, dat hangt in de hervormde Johannes de Doper kerk te Wijk bij Duurstede.
In 1944 telde de genoemde wapenkundige en -verzamelaar Muschart maar liefst 144 Nederlandse geslachten die een rad als wapen voerden, de kleuren daargelaten. Precies hetzelfde als het beschreven Van Sandick wapen, rood op zilver, wordt (of beter werd, want het betreft waarschijnlijk alle uitgestorven familes) gevoerd door de families Ameronge, Van Berchem, Dortmonde, Juyst, Middelcoop, Van Osnabrug, Van Rheden, Rollant, Tosendael, en Van Wieler.
Dit en meer werd reeds beschreven in hoofdstuk III van het familieboek uit 1960.
Klassieke uitvoeringen
Diverse afbeeldingen. De maten omschrijven de rechthoek rond de uiterste punten van de vleugels van de adelaars.
Moderne uitvoeringen
Het wiel is beschikbaar in de volgende vormen:
- als puzzel
- als computer pictogram
- als transparante
.gif - als transparante
.xbm - met schild en in zilver
- als achtergrond
Wapenspreuk
Een officiële wapenspreuk is door de familie nooit gevoerd. J.C.F. heeft voorgesteld tot wapenspreuk te verheffen de zin die gegraveerd staat op de beker (B2), in 1710 aangeboden aan de cameraer van Wijk, de latere burgemeester Johan van Sandick: “Veteri generosa a sanguine” (van oud edel bloed).
De Van Sandick genealogie in Nederland's Patriciaat van 1910 vermeldt als wapenspreuk: “Virtuti sacrum”. Bij de volgende opname in 1944 is de spreuk niet herhaald. De herkomst is mogelijk archief nummer S22b.








